வெண்ணிலாக் கோதை

விண்ணில் உறங்கும் வெள்ளி நிலாவே
கன்னி யவளைப் பார்த்தாயோ ?
கண்ணில் பொன்னைத் தரித்த அழகியின்
தங்கக் குரலைக் கேட்டாயோ ? 

மண்ணில் பாதம் படுகையில் பாடும் 
மாணிக்கக் கொலு சொலியெல்லாம்
பண்களுக்கே நிகராக வைத்தால் 
பண்ணும் தோற்கும் அறிவாயா ? 

எண்ணில் எழுத்தில் என்றும் அவளே 
ஏழு வண்ணம் தரித்தாளே ! இன்ப
வெண்ணிலாவே உந்தன் பாதி அந்த
அழகு மங்கையின் நெற்றியிலே !
 
கண்ணனுக்குப் பிடித்த மங்கை ! 
வேய்ங்குழல் போல் இனிப்பாளே ! 
மின்னல் நடையும் கொண்டாள் தாகம் 
மீறும் போது தணிப்பாளே ! 

-விவேக்பாரதி 
09.01.2014

Comments

Popular posts from this blog

மரகதப் பஞ்சகம்

மாதங்களில் அவள் மார்கழி

கவிதை ஆண்டாள் - 1