சிந்திய குருதிகள்

இந்திய விடுதலையில் சிந்திய குருதிகள்
   சிந்து நதியென ஓடியதே !
முந்தைய நாள்நாம் தந்தையர் நாடுமே
   முட்களின் மேலே வாடியதே !
சந்ததி நாமதை சந்தித் திடவே
   கூடா தென்று நாடியதே !
சுந்தர பூமிநம் இந்திய நாடுமே
   சுகம்தரும் சுதந்திரம் தேடியதே !

எத்தனை வீரர்கள் முத்தென வந்தனர்
   பாரதம் தன்னைப் பேணுதற்கே !
சித்தரும் வந்தே சத்தியம் சூடினர்
   சுதந்திரத் தவமும் பூணுதற்கே !
நித்தமும் பாமரர் சத்துடன் சேர்ந்தனர்
   வெள்ளையன் ஒதுங்கி நாணுதற்கே !
நித்திலப் பெண்களும் பத்தியம் வைத்தனர்
   விடுதலைக் குழந்தையைக் காணுதற்கே !

உண்ணும்நம் உணவு எண்ணிலா உழவர்
    விரும்பி எற்திட்ட பத்தியமே !
புண்களுக் கெல்லாம் உண்மையி லேயே
   மருந்துகள் கிட்டும் நித்தியமே !
மண்ணிடை மாய்ந்தோர் விண்ணிடை சேர்வார்
   என்பது இங்கே தத்துவமே !
திண்ண முடையதாய் எண்ணங்கள் யாவுமே
   வளர்ந்தது ! விடுதலை சத்தியமே !

-விவேக்பாரதி
13.08.2014

Comments

Popular posts from this blog

மரகதப் பஞ்சகம்

மாதங்களில் அவள் மார்கழி

கவிதை ஆண்டாள் - 1