எங்கே போனான் தமிழன் ??

கண்கள் மூடித் தியானித்துப் பார்த்தால்,
கண்ணிலும் நெஞ்சிலும் கண்ணீர் !

எங்கே போகிறோம் ?
தமிழன் எங்கே போனான் ??

தமிழன் எங்கு போனான் ? - அந்தோ
    தமிழன் எங்கு போனான் ?
அமிழ்தத் தமிழின் பேச்சு - மானம்
    அன்பு தியாகம் வீரம்
திமிரும் ஞானம் கல்வி - என்று
    சீர் மிகுந்த தெல்லாம்
தமது பண்பெனத் தான் - கொண்ட
    தமிழன் எங்கு போனான் ?

பழைமை ஏசு கின்றான் - புதிதாய்ப்
    பரவு கின்ற மோக
விழைவில் பேசு கின்றான் - அந்தோ
    வீழ்ந்து போகி றானே ?
எழுந்து வாழக் கூட - இங்கே
    ஏனோ அஞ்சு கின்றான் !
விழுந்து வாழு கின்றான் ! - அந்தோ
    வீரத் தமிழன் எங்கே ??

மேலை வழக்கம் மீது - மோகம்
    மேலெ ழுந்த தாலே
காலை மறந்து போனான் - செய்யும்
    கடமை மறந்து போனான்
தோலை ஆடை மூடத் - தோலின்
    தன்மை மாறிப் போமோ ?
பாலை ஊட்டி விட்டாள் - அன்னை
    பாசம் மறந்து போமோ ?

மரபைத் தள்ளு கின்றான் - அதனால்
    மண்ணில் வீழு கின்றான்
வரவை எண்ணி எண்ணிக் - கையின்
    வளங்கள் போக்கு கின்றான் !
சரியைத் தவற்றை அறியா - திந்தச்
    சகத்தில் கற்க ளைப்போல்
இருந்து மாளு கின்றான் - அந்தோ
    இதுவோ தமிழர் வாழ்வு ?

"முன்ன வர்கள் யாரோ?" - கேள்வி
    முன்னெ ழுப்பு கின்றான் !
தன்னைப் பற்றி அறியா - திங்கே
    தமிழன் வாழு கின்றான் !
சொன்ன படிக்கு மாடும் - ஆட்டச்
    ஜோடி பொம்மை போலே
இன்று லாவு கின்றான் - அந்தோ
    இதுவோ தமிழர் மாண்பு !

விண்ண ளாவு கின்ற - அவனின்
    வீரத் தேகம் எங்கே ?
மண்ண ளாவி நின்ற - அவனின்
    மனித நேயம் எங்கே ?
எண்ணும் புத்தி எங்கே ? - எதையும்
    ஏற்று வாழு வானேன் ?
புண்ணு ழன்று வாழும் - அற்பப்
    புழுவா தமிழர்க் கூட்டம் ?

கூட்டம் கூடு தென்றால் - உடனே
    கோஷம் போடு கின்றான்
கூட்டம் கலைந்து விட்டால் - தான்தன்
    குற்றம் களைந்தி டாது
மீட்டும் அதனைச் செய்தே - எல்லை
    மீறி ஆசை கொள்வான் !
வீட்டி லிருந்து கொண்டே - பெரிதாய்
    வீரம் பேசு கின்றான் !

வெளியெ ழுந்து வாராய் - தமிழா
    வேக மாக வாராய் !
துளியு மச்ச மின்றி - நெஞ்சில்
    தோன்றும் உறுதி யோடும்
தெளிவு பெற்ற சிந்தை - கொண்டே
    தெருவி லிறங்கி வாராய் !
களிமி குக்க சேர்ந்தால் - முட்டும்
   கயமை ஓடி டாதோ ?

தமிழன் வந்து விட்டான் - என்றே
    தரணி மெச்சி டாதோ ?
அமிழ்த்தப் பார்க்கும் கூட்டம் - இங்கே
    அடங்கிப் போகி டாதோ ?
நமது நஞ்சை எல்லாம் - வாழ
    நாளும் மாரி பெய்ய
அமைத்து வைத்த முன்னோர் - வழிகள்
    அதனைக் கொண்டு வாராய் !

நீயெ ழுந்து வந்தால் - சூழும்
    நீசர்க் கூட்டம் வீழும் !
நீயெ ழுந்து வந்தால் - வளமை
    நீளும் ! பசுமை ஆளூம் !
நீயெ ழுந்து வாராய் - தமிழா
    நித்த நித்தம் புதிதாய் !
நீயெ ழுந்து வாராய் - எங்கும்
    நீயே வாழு கின்றாய் !

-விவேக்பாரதி
12.01.2017

Popular posts from this blog

மரகதப் பஞ்சகம்

கவிதை ஆண்டாள் - 1

மாதங்களில் அவள் மார்கழி