காளி ஆட்சி

காளிவந் தாளென்றன் காளிவந் தாளென்னைக்
   காப்பற்றிச் செல்லவே காளிவந்தாள்
தோளில்சு மந்தெனைத் தூக்கிச்சென் றாளங்கு
   தோன்றிய காட்சிகள் பாடுகின்றேன் !
ஆளில்லாக் காட்டுக்குள் அன்றொரு நாளிந்த
   அற்பச் சிறுபிள்ளை மாட்டிக்கொண்ட
நாளொன்றி லென்றனைக் காத்துடன் மீட்டிட
   நர்த்தகி ரூபத்தில் காளிவந்தாள் !

சிங்கக்க ருச்சனை சீறும் புலிக்குரல்
   சின்ன நரிகளில் எக்களிப்பு
தொங்கும் குரங்கொலி யானை முழக்கங்கள்
   தோன்றும் இடமெங்கும் கேட்டிருக்க
அங்குப் புதுத்தொணி ஆர்த்திட நாட்டிய
   மாடும் சலங்கை மொழியுரைக்கத்
தங்கத்த டாதகை பட்டுடை சாற்றியே
   தத்திமி தோமென ஆடிவந்தாள் !

நெஞ்சத் தகழியில் நீளும் சலனங்கள்
   நேரினில் வந்துள் அலையடிக்கும்
நஞ்சு கலந்திட மூளையி லேபகை
   நன்கு வளர்ந்து பருத்திருக்கும்
அஞ்சும் மனமெந்தத் தோற்றத்தைக் காணிலும்
   அங்கதன் காலில் விழுந்திருக்கும்
கொஞ்ச மிவைகளை மாற்றிடத் தேற்றிடக்
   கோல நிலாவொளி யாகவந்தாள் !

வந்தவள் பாலனைக் கண்டதுமே எனை
   வாவெனப் பற்றி அணைத்துக்கொண்டாள்
முந்தியென் நெற்றியில் முத்தம் பதித்துடன்
   மூடனைப் பாவல னாக்கிவிட்டாள் !
"இந்தத் துயர்விட்டு நானுனைத் தேற்றுவேன்
   இம்மொழி சத்தியம்" என்றுரைத்தாள்
சிந்தனை ஒப்பிட என்னைத்தன் தோள்களில்
   சீதனத் தட்டாய மர்த்திக்கொண்டாள் !

என்னைப் படுத்திய அச்சமெனுங் கரி
   எம்மை எதிர்த்திட வந்ததுகாண்
அன்னை பயங்கரி சூலத்தி னாலதன்
   அங்கம் கிழித்துமுன் னேகுகிறாள் !
பின்னர் எதிர்த்திட ஆணவச் சிங்கங்கள்
   பீடுடன் மேல்வந்து பாய்ந்திடவே
மின்னலெனும் சிறு பார்வையில் மாயவள்
   மீண்டுமக் காட்டிடை வென்றுவிட்டாள் !

கொன்றுவிட் டாளன்னை கூட்ட நரியெனும்
   கொள்கைய ழுக்கினை நீக்கிவிட்டாள்
வென்றுவிட் டாளவள் எம்மைத் துரத்திய
   வெற்றுப் புகழை எரித்துவிட்டாள்
தின்றுவிட் டாளந்தக் காட்டினை மொத்தமாய்த்
   தீயி னுருவத்தில் தின்றுவிட்டாள்
நின்றுவிட் டாள்காளி துக்க மகற்றியே
   நீளுஞ் சினத்தினில் நின்றுவிட்டாள் !

கோபந் தணிந்திடத் தோளிலி ருந்தொரு
   கோலக் கவிதையை நான்மொழிந்தேன்
சாப மகற்றிய சங்கரி வாழ்கெனச்
   சாதுர்ய மாகக் கவிபொழிந்தேன் !
பாபநி விநாசினி பக்தன் கவிதையில்
   பரவச மெய்தியென் நெஞ்சமர்ந்தாள்
ஆபத்து நீக்கிய அம்பிகை பாட்டெனும்
   ஆட்சியை என்னுள் நடத்துகிறாள் !

அன்னையின் ஆட்சியில் நானொரு சேவகன்
   அவ்வள வேயென்ற போதினிலும்
என்னை பலப்புகழ் நல்ல பழக்கங்கள்
   ஏத்தி நெருங்கிடச் செய்யுகின்றாள்
மின்னல ணித்தவள் வீணையின் மேல்விரல்
   மீட்டு மொலியெனப் பேசுபவள் !
என்னைக்கொண் டாளென்றன் உள்ளிருந் தேவையம்
   என்றும் இருந்திட வாழ்த்துகின்றாள் !!

-விவேக்பாரதி !
15.05.2017

Popular posts from this blog

மரகதப் பஞ்சகம்

கவிதை ஆண்டாள் - 1

மாதங்களில் அவள் மார்கழி