இப்படி எப்படி? - சந்தவசந்தக் கவியரங்கம் 44

தமிழ் வாழ்த்து - நேரிசை ஆசிரியப்பா

இயலிசை நாடகம் இன்றைய கணினியோ
டுயிர்த்தனை நான்கா யுயர்த்தமி ழன்னாய்!
நின்மேல் காதல் நிகழ்த்திய தல்லால்
என்செய் தேனெனை எழுதிட வைத்துப்
பற்பல காட்சிகள் படிக்கக் கொடுத்துச்
சொற்பதந் தந்து சுடர்தரு கின்றனை! 
நின்னைப் புசித்தே நினைவை அழித்தேன்! 
உன்மேல் பக்தி உயரக் களித்தேன்!
காணாக் கற்பனை கவிநயம் யாவையும், 
தேனாய் நெஞ்சில் தெளித்து வளர்த்தனை! 
அம்மா எனும்சொல் அலறிப் பிதற்ற 
இம்மா வரத்தை இயற்றிக் கொடுத்தனை! 
அள்ளக் குறையா அட்சயக் கலனே! 
விள்ள முடியா விந்தை மொழியே! 
உயிரே! உணர்வில் ஊறும் ஒளியே! 
வியப்பே! விண்ணே! விரிவாய் மலரே! 
கற்பக மே!யென் கவிதை
அற்புத மாக அமைக்கநற் காப்பே! 

பராசக்தி வாழ்த்து - நேரிசை வெண்பா 

எங்கோ இருந்தவெனை எப்படியோ கண்டெடுத்துத் 
தங்கத் தமிழ்த்தேர்த் தடங்கொடுத்து - மங்களமாய்ச் 
சொல்லளித்துப் பாடவைக்கும் சொக்கன் உடல்கொண்ட 
வல்லவளே நின்னருளே வாழ்த்து! 

சூலமெழ வில்லை! தாம்பூலம் துப்பவில்லை! 
பாலருந்த வில்லை! பணிதவெனை - மேலெழுப்பி 
செல்மகனே வெல்லென்று சேர்த்து மொழிசொன்னாய்! 
வல்லவளே நின்னருளே வாழ்த்து! 

ஆற்றலெனச் சொல்வார்! அறிவென்பார்! ஆதியதன்
தோற்றமெனச் சொல்வார்! துதிசெய்வார் - காற்றிலுறும் 
எல்லாமாய் நிற்பவளே என்மனத்துக் கோவிலமர் 
வல்லவளே நின்னருளே வாழ்த்து!

தலைவர் வாழ்த்து - இன்னிசை வெண்பா

பெட்டகம் யாக்கும் பெருமிகு பாவலர் பேண்மரபில்
இட்டகம் மாறா இலந்தை, அவர்தம் இதயமெனும் 
மட்டவிழ் கின்ற மலரினைப் போற்றி வணங்கியென்றன் 
எட்டுணை பாடல் இசைத்திட வந்தனன் இவ்வளவே! 

சந்தவ சந்தச் சபையினைச் செய்ததில் சந்தமணம்
சிந்திடும் பாக்கள் சிலிர்த்திடத் தந்திடும் சீரகத்தை 
முந்திவ ணங்கி முறையுடன் வாழ்த்தி முனம்வருவேன் 
எந்தையி லந்தை எழுப்பிய ஆணைக் கெழுதிடவே! 

ஆழ மிருக்கும் அருமை பிறக்கும் அறிவுடமை 
சூழ விருக்கும் சுருதி இசைக்கும் சுடர்த்தமிழும்
வாழ விருக்கும் வலிமை படைக்கும் வளர்கவிதை 
வேழ மிருக்கும் வெடிகள் வெடித்திடும் மேடையிலே!! 

அவையடக்கம் - கலிவிருத்தம் 
("மா கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம்") 

தலைவர் ஏந்திடும் தன்மைகள் யாவையும் 
உலவு மோரிடம்! உன்னதக் கல்வியில் 
நிலவு போற்பலர் நித்திலம் போற்பலர்
குலவு மன்றிதைக் கும்பிடல் வேண்டுமே! 

வசந்தம் தந்திடும் வன்மைகொள் மேடையில் 
பசியில் துள்ளிடும் பச்சிளங் கன்றுவந் 
திசையி லாததோர் ஈணமே கத்துவேன் 
நசைநி கழ்த்திடும் நாட்டியம் பாடலே!

ஆசு வல்லரும், ஆண்டவன் தூதரும், 
பேச வல்லரும், பேரறி வாளரும், 
வாசம் செய்திடும் வண்ணமா மன்றுளே
ஊசி வந்தனன்! ஊமைவாய் பேசவே!!

இப்படி எப்படி? - 
முச்சீர் சமநிலைச் சிந்து

அன்புள்ள காதலிக்கு, 

நடந்து கொண்டே பறக்கின்றேன்! - என்
   நாளைக் கனவில் கழிக்கின்றேன்!
உடைந்து கொண்டே இருக்கின்றேன் - உன்
   உருவம் கண்டால் வளர்கின்றேன்!
குடையும் நெஞ்சில் கூச்சல்கள் - மனக்
   குட்டிக் கரணம்! சட்டென்றென்
எடையில் குறைவு! மாற்றங்கள்! - அட
   எப்படி இப்படி? ஏக்கங்கள்!

ஒருகண் தானே காட்டுகிறாய் - அதில்
   உலகை எப்படி மறக்கின்றேன்?
ஒருசொல் தானே பேசுகிறாய் - அதில்
   ஊர்ந்தே எப்படி ஜனிக்கின்றேன்?
ஒருஜா டைதான் செய்கின்றாய் - அதில்
   உன்னை எப்படி அறிகின்றேன்?
ஒருமுத் தந்தான் தருகின்றாய் - அதில்
   உம்பரை எப்படி வெல்கின்றேன்?

காலை வெய்யில் தீய்ப்பதுவும், - உன்
   காட்சி பகலைச் சாய்ப்பதுவும்!
மாலை இரவு நீளுவதும், - என்
   மனத்தில் பிம்பம் சூழுவதும்,
ஆலைச் சத்தம் எல்லாமும் - என்
   அடிவ யிற்றுள் கேட்பதுவும்,
ஓலை போலென் நெஞ்சத்தில் - உன்
   ஓவம் தெரிவதும், எப்படியோ?

நிட்டை மனத்தில் மலர்வாசம்! - உன்
   நிழல்கண் டாலும் உற்சாகம்!
சட்டென் றென்னுள் இடிமின்னல்! - அதைச்
   சாதக மாக்கும் உன்பின்னல்!
கொட்டிச் சிரிக்க பூபாளம்! - உன்
   கோபப் பார்வை பூகம்பம்!
குட்டிக் கிளிபோல் உன்சேட்டை! - மிகக்
   குழப்பு தென்னை எப்படியோ?

என்செய் திடநீ வந்தனையோ? - இனும்
   எவ்வா றெல்லாம் செய்வாயோ?
உன்செய் கைக்கோர் அளவுண்டோ? - அடி
   உள்ளக் கிடங்கில் வசிப்பவளே!
மின்னல் கோடி இசைப்பவளே! - என்
   மீசை திருகி ரசிப்பவளே!
இன்னும் எதைநீ செய்வாயோ? - நான்
   இப்படி எப்படி உய்வேனோ?

{வேறு} - குறள்வெண்செந்துறை 

அன்றொரு நாளென் அகத்துள் வந்து
நின்றொரு பாரம் நிறுவிப் பறந்தனை....

அப்பொழு தேவுன் அடிநிழல் ஆனேன்
இப்படி யேயினி எப்படி வாழ்வது?

முத்தக் கனிகள் முகிழக் கொடுத்துச்
சித்தந் தனைநீ சிறைபி டித்தனை....

அப்பொழு தேவுன் அடிமையும் ஆனேன்
இப்படி யேயினி எப்படி வாழ்வது?

காதல் எனுமோர் காவியக் காட்சியில்
நீதலை வன்என நிகழ்த்தி உயர்த்தினை...

அப்பொழு தேவுன் அரசனு மானேன்
இப்படி யேயினி எப்படி வாழ்வது?

தலைமுடி கோதி தழுவிப் பிரிந்து
நிலைதடு மாற்றம் நிறைய செய்தனை....

அப்பொழு தேவுன் அகம்தொட முந்தினேன்
இப்படி யேயினி எப்படி வாழ்வது?

கவிதை கிறுக்கிக் கதைத்திடும் நேரம்
செவிக்குழை ஆடிடச் சேர்ந்து ரசித்தனை...

அப்பொழு தேவுன தாசிரிய னானேன்
இப்படி யேயினி எப்படி வாழ்வது?

இரவும் பகலும் இதயமும் இதழும்
உரசிக் கொளவே உறவு நடத்தினோம்...

அப்பொழு தேநாம் அகிலமு மானோம்
இப்படி யேயினி இன்புற வாழ்வோம்!!
-விவேக்பாரதி 
07.01.2018
 

Comments

Popular posts from this blog

மரகதப் பஞ்சகம்

கவிதை ஆண்டாள் - 1

மாதங்களில் அவள் மார்கழி