Posts

Showing posts from October, 2020

நெஞ்சுக்கு வழி

Image
நஞ்சுண்ட நாதனே நலம்வாழ வழியினை      நல்கிய தவளே என்றால் செஞ்சுண்ட வினையுனைச் சூழாமல் வாழ்ந்திட     செ ம்மையாம் வழியும் அவளே... மஞ்சுண்ட கடலையே மழையென்று பிழிபவள்      மனமுனைப் பிழிந்தி டாளோ பஞ்சுண்ட தீயெனப் பவமிற்றுப் போவதைப்      பார்க்கவும் கூடும் மனமே!! -விவேக்பாரதி 29.10.2020

ஏன் எழுதவில்லை??

Image
ஏனெழுத வருகுதிலை இப்போ தென்றே       எண்ணுவதை நான்முழுதும் விட்டு விட்டேன்  வானழுதால் மண்சிரிக்கும், மெழுகு வர்த்தி       வடிவெரிந்தால் இருள்விலகும் என்பதைப்போல் நானழுத கண்ணீரெல் லாமென் பாட்டாய்       நாளுக்கு நாள்முளைக்கும் என்பதாலே  மீனழுத கண்ணீர்போல் நெஞ்சில் மட்டும்       மீட்டுகிறேன் தனிமையெனும் யாழை மெல்ல  பூபார்த்தால் கவிதைவரும் மின்னல் கொள்ளூம்       புயல்பார்த்தால் கவிதைவரும் சன்னிதிக்குள்  தீபார்த்தி பார்த்தாலும் கவிதை கொட்டும்       தென்றலெனைத் தொட்டாலும் கவிதை கொட்டும்  கோபார்த்த மாகசில சுள்ளி நெஞ்சில்       கொளுந்தைவிட் டெரிகையிலும் கவிதை உண்டாம்  தாபார்த்த மாய்த்தேகம் கொதிக்கும் போதும்       தனிக்கவிதை எழுதுவது குறைவ தில்லை  இதனாலே எழுதவென அமர்வ தில்லை       இருக்கையிலே அமர்ந்தாலும் வருவ தில்லை  எதனாலே எவ்விடத்தில் பூகம்பங்கள்       எதிரொலிக்கும் என்றறியா நிலத்தைப் போல  பொதுவாக மனக்கதவை திறந்து வைத்து       போவதுவும் வருவதுமாய் வாழு கின்றேன்  அதுவாகக் கவிதைவரும் அனுப விப்பேன்       அண்டிவரா நேரத்தில் காத்தி ருப்பேன்!! -விவேக்பாரதி  27.10.2020

நான் பறக்கும்போது

Image
நிச்சயம் ஒருநாள் வான       நினைவெனைக் கொண்டு போகும்  அச்சம யத்தில் என்னை       அடக்கவே முடியா தம்மா  கச்சிதம் என்று வானைக்       கவிதையாம் சிறகினாலே  துச்சமாய் எண்ணி, மேலே       சூவெனப் பறப்பேன் நானே!  அடர்த்தியாய்ப் போர்த்தி யுள்ள       அழகிய மேக மூட்டை  கடந்துநான் பாயும் போது       கடவுளின் உருவம் தோன்றும்!  படர்கிற சூரியன்றன்       பட்டொளி என்மேல் பட்டு  உடையெலாம் மின்னும், இன்னும்       உயரநான் சென்றி ருப்பேன் பறவைகள் என்னைக் கண்டு       பாடங்கள் பயிலும், விண்மீன்  நிறையவென் மேலே ஒட்டி,       நிரந்தர அணிகள் ஆகும்.  சிறகினை அசைக்கும் போது       சிலிர்க்கிற தென்றல் காற்றென்  நறுமணம் அள்ளிக் கொண்டு       நாடெலாம் சேதி சொல்லும்  தேவர்கள் வியந்து கண்கள்       சடசட வென இமைப்பார்  கூவிடும் சேவல் பார்த்துக்       குழம்பிட நான் ஜொலிப்பேன் வாவென உலகை மொத்தம்       மகிழ்ச்சியில் அழைத்து மேலே  தாவிடும் வேகம் பார்த்துத்       தரையெலாம் வாய் பிளக்கும்  சந்திர வளைவில் கொஞ்சம்       சறுக்கிய பின்பு, தேவ  இந்திர உலகில் கொஞ்சம்       இருதயம் தொலைத்த பின்பு  மந்திர வானை மோதி       மல்லிகை போல் பொடித்